«Ένα κομμάτι βράχος καταμεσής στην θάλασσα, η Ύδρα του πολιτισμού, της ιστορίας, των θρύλων και των μυστηρίων...»

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

«Η αποκάλυψη ενός ανθρώπου και μιας χώρας, τα βάθη ενός ανθρώπου και τα βάθη μιας χώρας...»


Από: κ. Αντώνη Μ. Τσακίρη
«Αθήνα, Οκτώβριος 1977 (αεροδρόμιο Ελληνικού).
Στη φωτογραφία ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος, με τον αφοσιωμένο του φίλο και πατέρα μου, Μανόλη (Manolis Tsakiris) στην υποδοχή του σπουδαίου συγγραφέα -και μαζί με τον Μπρετόν, πρωτεργάτη του σουρεαλισμού- Λουί Αραγκόν.
«Έφτασα ίσως στην ηλικία που τα μάτια έχουν στεγνώσει πια για πάντα, σαν λουλούδια πατικωμένα ανάμεσα στις σελίδες κάποιου βιβλίου».*
«... Πάνε πάνω από είκοσι χρόνια, ωστόσο, που μου φέραν στίχους μεταφρασμένους απ' τα ελληνικά, ενός ποιητή που γι' αυτόν δεν ήξερα τίποτα, να διορθώσω τα γαλλικά τους. Άξαφνα ένιωσα ένα σφίξιμο στο λαρύγγι και το παράξενο είναι πως αργότερα, κάθε φορά που μου φέρναν στίχους, καλά είτε κακά μεταφρασμένους, αυτού του άγνωστου, ένιωθα πάντοτε όπως και την πρώτη φορά, ανίκανος να κυριαρχήσω τα μάτια μου, τα δάκρυά μου... Όλα γίνονται σάμπως ο ποιητής αυτός να γνώριζε το μυστικό της ψυχής μου, και να ήξερε, μόνος μ' ακούτε, μόνος αυτός, να με συγκλονίζει έτσι. Στην αρχή δεν το ήξερα πως ήταν ο πιο μεγάλος απ' τους ζώντες ποιητές της εποχής αυτής που είναι η δική μας. Ορκίζομαι πως δεν το ήξερα. Το έμαθα σταδιακά, από το ένα ποίημα στο άλλο, παρά λίγο να πω από το ένα μυστικό στο άλλο, γιατί κάθε φορά ένιωθα το συγκλονισμό μιας αποκάλυψης. Η αποκάλυψη ενός ανθρώπου και μιας χώρας, τα βάθη ενός ανθρώπου και τα βάθη μιας χώρας...»**.
*Απόσπασμα από κείμενο του Λουί Αραγκόν (σε μετάφραση Στρατή Τσίρκα) που είχε χρησιμοποιηθεί σαν πρόλογος στη γαλλική έκδοση της συλλογής «Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα».
**Περιλαμβάνεται στο βιβλίο "Ο Αραγκόν για τον Ρίτσο".



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου